«من زنده‌ام» کتابی است از دست نوشته‌های معصومه آباد عضو شورای شهر تهران، که خاطرات وی از دوران دفاع‌مقدس و سال‌های اسارت او در زندان الرشید بغداد و انتقالش به اردوگاه موصل و عنبر را بازگو می‌کند.

رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران گفت: رهبر معظم انقلاب در دیدار با خانواده شهدا به کتاب «من زنده هستم» اشاره کردند و فرمودند: «بنده این کتاب را در 2 روز خوانده‌ام».



معصومه آباد نویسنده کتاب من زنده‌ام در گفت‌وگو با همشهری می‌گوید: می‌خواستم با این کتاب یادآوری کنم که غفلت نکنیم، چون همیشه وقتی در دوره‌هایی غفلت کرده‌ایم، پاسخ غفلت ما را نسل‌های بعد نخواهند داد.

این من به نمایندگی از یک نسل است و داستان حکایت یک دختری از نسل دهه 60 را روایت می‌کند که در دوران دفاع‌مقدس با تمام ظرفیت عاطفی و عقلی خود به‌عنوان امدادگر هلال‌احمر در جبهه حضور پیدا می‌کند، و در محاصره نیروهای عراقی قرار می‌گیرد و به اسارت در می‌آید و سال‌ها با افتخار مقاومت می‌کند تا بتواند برگ زرینی از ایثارگری زنان کشور خودش را تقدیم جامعه کشورش بکند. 

عضو شورای شهر تهران، درباره نحوه انتخاب تصویری که روی جلد کتاب است، نیز گفت: من در آمار جزو اسرای مفقودالاثر محسوب شده بودم و خانواده‌ام مراسم شهادتم را برگزار کرده بودند. تصویری که روی جلد کتاب است، یک سند تاریخی از عکسی است که توسط صلیب سرخ جهانی بعد از 19روز اعتصاب غذایی که کرده بودم در بیمارستان الرشید بغداد گرفته شده و به ایران ارسال می‌شود و خانواده‌ام تازه پس از این متوجه می‌شوند که من اسیر شده‌ام. لذا چون نخستین نامه من با این عنوان که من زنده‌ام به همراه این عکس به ایران ارسال شده و به‌عنوان 2 سند تاریخی از حماسه 8سال دوران دفاع‌مقدس است، این عنوان را برای کتاب انتخاب کردم.

مروری بر کتاب من زنده ام

کتاب من زنده‌ام، سوم خرداد امسال توسط انتشارات عروج منتشر شده، که مشتمل بر 7 فصل با موضوعات خاطره‌ها، نکته‌های مهم و عکس‌های زمان جنگ است. در این کتاب به آزادگانی اشاره شده است که هنوز شب‌ها با کابوس زندان الرشید و استخبارات، قتلگاه‌های عنبر، رمادیه، تکریت و موصل از خواب می‌پرند؛ بی‌آنکه سازمان‌های مدافع حقوق بشر به آن همه جنایات پاسخی داده باشند.

فصل اول این کتاب از روزگار کودکی معصومه آباد که با نخستین حرکت قطار زندگی‌اش آغاز می‌شود، شروع شده که در هر پیچ، بار او بر دوشش سنگین‌تر می‌شود؛ باری که خاطره، لبخند، گریه، درد، شادی و عشق، در خانواده‌ای دین‌مدار را به تصویر می‌کشد.

فصل دوم این کتاب، از روزگار نوجوانی معصومه آباد، دوران ورود به دبستان و زندگی در آبادان ادامه دارد.

در فصل سوم مسائل و اتفاقات انقلاب و دفاع‌مقدس به‌صورت مختصر بیان می‌شود.

فصل چهارم این کتاب، اسیر شدن و اتفاقات مربوط به آن را عنوان می‌کند.

فصل پنجم روزهای انتظار خانواده معصومه آباد بعد از مفقود شدن وی را یادآور می‌شود

و فصل ششم نیز خلاصه اسارت معصومه آباد و انتقالش از بیمارستان الرشید بغداد به اردوگاه موصل و عنبر را بازگو می‌کند

و آخرین فصل کتاب من زنده‌ام نمونه‌هایی از نامه‌های این بانوی آزاده در هنگام اسارت به خانواده‌ا‌ش و گزیده‌ای از عکس‌های روز آزادی وی در کنار خانواده را نشان می‌دهد.